ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΤΙΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΑΣ

Πολλές οικιακές συσκευές φιλτραρίσματος νερού προωθούνται ως έχουσες τη δυνατότητα να διατηρούν τα λεγόμενα «ευεργετικά» μέταλλα στο νερό, γεγονός που ενίοτε παρουσιάζεται ως το βασικότερο πλεονέκτημά τους. Αντιθέτως, άλλα προϊόντα διαφημίζονται ως απολύτως ικανά να κατακρατούν επιτυχώς το σύνολο των μετάλλων, αντίφαση η οποία συχνά φέρνει σε σύγχυση το καταναλωτικό κοινό. Το θέμα των ορυκτών μετάλλων στο νερό έχει εγείρει ποικίλες διαμάχες, αφού ακόμα και μεταξύ των υγειονομικών αρχών υπάρχουν διαφορετικές απόψεις.

Για να σας βοηθήσουμε να αποφασίσετε τι είναι καλό για εσάς, σας παραθέτουμε τις ακόλουθες πληροφορίες:

1. Τα Μέταλλα στο νερό υφίστανται είτε με τη μορφή των μεταλλικών αλάτων ή με τη μορφή των αποκαλούμενων ανόργανων ορυκτών. Τα Ορυκτά σε αυτή τη μορφή δεν είναι εφικτό να γίνουν αποδεκτά από τον ανθρώπινο οργανισμό, όπως συμβαίνει με τις οργανικές μορφές των ορυκτών που βρίσκονται σε όλα τα τρόφιμα και τα συμπληρώματα διατροφής.
2. Κάποια ανόργανα ορυκτά είναι επιβλαβή για την ανθρώπινη υγεία και χωρίς τη διαδικασία επεξεργασίας του νερού δεν μπορούν να διαφοροποιηθούν και να διαχωριστούν από ανόργανα μεταλλικά άλατα που δεν είναι επιβλαβή. Παραδείγματα ανόργανων αλάτων που είναι βλαβερά είναι τα νιτρικά και τα τοξικά μέταλλα (μόλυβδος, υδράργυρος και αρσενικό).
3. Τα περίσσεια ανόργανα μέταλλα στο νερό μπορεί να είναι ευθύνονται για την κακή γεύση του νερού.
4. Τα περίσσεια ανόργανα άλατα αλληλεπιδρούν με όλα σχεδόν τα τρόφιμα και ποτά, μειώνοντας τη γεύση τους. Ενδεικτικό προς αυτή την κατεύθυνση είναι το γεγονός ότι όλα σχεδόν τα συσκευασμένα ποτά, συμπεριλαμβανομένων των αναψυκτικών και της μπύρας, δημιουργούνται με ελεγχόμενα επίπεδα ανόργανων μετάλλων, έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η καλύτερη δυνατή γεύση.
5. Η περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα στο νερό είναι πολύ μικρότερη από την περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα στα τρόφιμα. Για παράδειγμα, ένα ποτήρι γάλα περιέχει περισσότερο ασβέστιο και μαγνήσιο από 5 λίτρα νερού.

Τα συστήματα αντίστροφης όσμωσης μπορούν να αφαιρέσουν πάνω από το 90% του φθορίου στο νερό. Το φθόριο εμφανίζεται στη φύση στο έδαφος και το νερό, ενώ συχνά προστίθεται και με τεχνητό τρόπο, αφού υπάρχουν ενδείξεις ότι βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας. Οι μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της φθορίωσης των δημόσιων παροχών νερού ωστόσο, εξακολουθούν να αποτελούν αντικείμενο μεγάλης διαμάχης.

Αυτό συμβαίνει διότι:

Το χλώριο για παράδειγμα, έχει χρησιμοποιηθεί σε τακτική βάση από το 1913, αλλά μόνο πρόσφατα ανακαλύφθηκε ότι αυτή η χρήσιμη χημική ουσία έχει την ικανότητα να παράγει και καρκινογόνες χημικές ουσίες (THM) όταν συνδυάζεται με οργανικές ουσίες που εντοπίζονται στο νερό σε κανονικές συνθήκες. Η εντατική φθορίωση μπορεί να έχει μικρό όφελος για τα δόντια μετά από την παιδική ηλικία, αλλά οι πολίτες δύνανται να καταναλώνουν φθοριωμένο νερό από την κεντρική παροχή της βρύσης τους καθώς επίσης να το πληρώνουν αγοράζοντας εμφιαλωμένο. Σκεφτείτε επίσης, ότι μόνο το 2% του συνολικού φθοριωμένου νερού χρησιμοποιείται για ανθρώπινη κατανάλωση. Επιπλέον, υπάρχουν περισσότερες εναλλακτικές λύσεις για επιμελημένη αλλά και συνετή ταυτόχρονα φθορίωση στο σύνολο της παροχής νερού, όπως η εφαρμογή δισκίων φθορίου και βιταμίνες που μπορεί να παρέχουν μια ασφαλή δόση για τα παιδιά σας.

Η ποσότητα και η ποιότητα του νερού που παράγεται από ένα σύστημα αντίστροφης όσμωσης επηρεάζονται από τη θερμοκρασία του νερού του δικτύου, την πίεση του νερού και των συνολικών διαλυτών στερεών. Η θερμοκρασία επηρεάζει την απόδοση ενός συστήματος RO λόγω του περίπλοκου σχεδιασμού της μεμβράνης αντίστροφης όσμωσης. Η παραγωγή βελτιώνεται όταν η θερμοκρασία του νερού πλησιάζει τους 32 βαθμούς Κελσίου (32 º C). (σημείωση: ένα σύστημα RO πρέπει να εγκατασταθεί μόνο σε γραμμή κρύου νερού) Τα συστήματα αντίστροφης όσμωσης επηρεάζονται επίσης από την πίεση του νερού τροφοδοσίας. Όσο αυξάνεται η πίεση, τόσο αυξάνεται και η παραγόμενη ποσότητα του νερού. Σε γενικές γραμμές, τα συστήματα αντίστροφης όσμωσης θα πρέπει να λειτουργούν σε πιέσεις τροφοδοσίας άνω των 40 psi για να εξασφαλίζεται αποδεκτή και επαρκής απόδοση. Οι υψηλές συγκεντρώσεις των συνολικών διαλυτών στερεών (κακής ποιότητας) του νερού τροφοδοσίας μπορεί να μειώσουν τη διάρκεια ζωής της μεμβράνης ή να απαιτήσουν πρόσθετη συντήρηση.

Η μακροβιότητα μιας μεμβράνης αντίστροφης όσμωσης εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα του νερού της κεντρικής παροχής, από το πόσο καλά συντηρείται το σύστημα και από το αν το νερό προέρχεται από δημοτική παροχή ή από γεώτρηση. Στις περισσότερες δημοτικές παροχές νερού, η μέση διάρκεια ζωής μιας μεμβράνης αντίστροφης όσμωσης είναι 2 έως 4 χρόνια. Σε περιπτώσεις γεώτρησης, η ζωή της μεμβράνης αντίστροφης όσμωσης μπορεί να είναι πιο βραχύβια εξαιτίας των ποικίλων ποιοτήτων του νερού.

Το προφίλτρα θα πρέπει να αντικαθίσταται κάθε 6 μήνες. Παρακαλούμε επικοινωνήστε με την Water Purity για τη σωστή συντήρηση του συστήματός σας.

• Ως Πόσιμο
• Στο Πότισμα Φυτών
• Στη Μαγειρική
• Στη Διατροφή μωρών
• Στη δημιουργία χυμών
• Σε ενυδρεία
• Στον καφέ και το τσάι
• Στις μπαταρίες
• Στα παγάκια
• Στη φροντίδα επιδερμίδας
• Σε δίαιτες χαμηλές σε νάτριο
• Σε δίαιτες απώλειας βάρους
• Στα σίδερα ατμού
• Σε διαλύματα καθαρισμού
• Στους υαλοκαθαριστήρες αυτοκινήτου
• Σε υγραντήρες
• Σε σώματα καλοριφέρ

Η οξύτητα στο νερό δεν είναι τόσο σημαντική όσο θεωρείται συχνά. Ακόμη και στη φύση, το pH του νερού ποικίλλει σημαντικά από το ένα μέρος στο άλλο και πολλά νερά πηγών που πωλούνται σήμερα περιέχουν αυξημένη οξύτητα. Άλλωστε, και το νερό της βροχής είναι ελαφρώς όξινο ωστόσο ακόμα και αυτό δεν έχει βαρύνουσα σημασία, αφού το pH του νερού βρίσκεται ουσιαστικά σε διαλεκτική σχέση με την περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα στο νερό και την παρουσία ορισμένων μεταλλικών ιόντων (κυρίως νάτριο, ασβέστιο ή μαγνήσιο). Μόλις το νερό φτάνει στο στομάχι, τα οξέα του εξουδετερώνουν το PH του νερού γι ‘αυτό πραγματικά δεν έχει σημασία και δεν επηρεάζουν το αίμα σας ή το pH του σώματός σας ούτε στο ελάχιστο. Ακόμα κι αν πιείτε όξινο νερό, τη στιγμή που θα φτάσει στο έντερο, όπου απορροφάται, έχει καταστεί αλκαλικό με τις εκκρίσεις του παγκρέατος μαζί με το υπόλοιπο του περιεχομένου του στομάχου. Έτσι, ουσιαστικά η έννοια του «αλκαλικού νερού» δεν υφίσταται.